سانترال رشت
سانترال اولین شرکتی که برای ارائه خدمات PSTN تأسیس شد، شرکت تلفن سانترال بل در ایالات متحده بود. با این حال، در برخی کشورها، کار تأمین شبکه های تلفن سانترال به عهده دولت افتاد، زیرا سرمایه گذاری مورد نیاز بسیار زیاد بود و ارائه خدمات تلفن سانترالی به طور فزاینده ای به یک ابزار عمومی ضروری تبدیل می شد. به عنوان مثال، اداره پست عمومی در بریتانیا تعدادی شرکت خصوصی را گرد هم آورد تا یک شرکت ملی واحد تشکیل دهند. در دهه های اخیر، این انحصارات دولتی از طریق خصوصی سازی شکسته یا فروخته شدند. در اکثر کشورها، مرکزی دارای یک تنظیم کننده است که به نظارت بر ارائه خدمات PSTN در آن کشور اختصاص دارد. وظایف آنها ممکن است به عنوان مثال اطمینان حاصل شود که مشتریان نهایی برای خدماتی که ممکن است انحصار وجود داشته باشد هزینه اضافی دریافت نکنند. این آژانس های نظارتی ممکن است قیمت هایی را که بین اپراتورها برای حمل ترافیک یکدیگر اعمال می شود، تنظیم کنند. معماری شبکه PSTN باید در طول سال ها برای پشتیبانی از تعداد فزاینده مشترکین، تماس ها، اتصال به کشورهای دیگر، شماره گیری مستقیم و غیره تکامل می یافت. مدل توسعه یافته توسط ایالات متحده و کانادا توسط سایر کشورها با سازگاری برای بازارهای محلی اتخاذ شد. مفهوم اصلی این بود که مبادلات تلفن سانترالی به صورت سلسله مراتبی مرتب شده اند، به طوری که اگر تماسی در یک خوشه محلی قابل رسیدگی نباشد، برای مسیریابی بعدی به یکی بالاتر منتقل می شود. این باعث کاهش تعداد خطوط اتصال مورد نیاز بین اپراتورها در فواصل طولانی شد و همچنین ترافیک محلی را جدا نگه داشت. 
دستگاه سانترال پاناسونیک بی سیم
سانترال تماس تلفن سانترالی یک اتصال از طریق یک شبکه تلفن سانترالی بین طرف تماس و طرف تماس است. اولین تماس تلفن سانترالی در 10 مارس 1876 توسط الکساندر گراهام بل برقرار شد. بل با ارسال تماسی به دستیارش، توماس واتسون، توانایی خود را در «صحبت کردن با برق» نشان داد. این رویداد "بزرگترین موفقیت بل" نامیده می شود، زیرا اولین استفاده موفق از تلفن سانترال را نشان داد. اگرچه این بزرگترین موفقیت او بود، اما از داشتن تلفن سانترال در خانه خود امتناع کرد، زیرا چیزی بود که او به اشتباه اختراع کرد و آن را منحرف کردن حواس او از تحصیلات اصلی خود می دانست. یک تماس تلفن سانترالی ممکن است انتقال صدای معمولی را با استفاده از تلفن سانترال، انتقال داده در زمانی که طرف تماس و طرف تماس گیرنده از مودم استفاده می کنند، یا انتقال فکس زمانی که از دستگاه های فکس استفاده می کنند، انجام دهد. تماس ممکن است از خط زمینی، تلفن سانترال همراه، تلفن سانترال ماهواره ای یا هر ترکیبی از آنها استفاده کند. هنگامی که یک تماس تلفن سانترالی بیش از یک طرف تماس داشته باشد، به آن کنفرانس تلفن سانترالی گفته می شود. هنگامی که دو یا چند کاربر شبکه از یک خط فیزیکی مشترک استفاده می کنند، خط تلفن سانترال یا خط تلفن سانترال روستایی نامیده می شود. اگر تلفن سانترال سیمی تماس گیرنده مستقیماً به طرف تماس گیرنده وصل شود، وقتی تماس گیرنده تلفن سانترال خود را قطع می کند، تلفن سانترال طرف تماس زنگ می زند. به این خط تلفن سانترال یا ringdown می گویند. در غیر این صورت، معمولاً صدایی به طرف تماس داده می شود تا نشان دهد که باید شروع به شماره گیری شماره مورد نظر کند. در برخی موارد (اکنون بسیار نادر)، اگر طرف تماس گیرنده نتواند مستقیماً تماس بگیرد، به اپراتور متصل می شود که تماس را برای آنها برقرار می کند. 
سانترال رشت
سانترال اولین شرکتی که برای ارائه خدمات PSTN تأسیس شد، شرکت تلفن سانترال بل در ایالات متحده بود. با این حال، در برخی کشورها، کار تأمین شبکه های تلفن سانترال به عهده دولت افتاد، زیرا سرمایه گذاری مورد نیاز بسیار زیاد بود و ارائه خدمات تلفن سانترالی به طور فزاینده ای به یک ابزار عمومی ضروری تبدیل می شد. به عنوان مثال، اداره پست عمومی در بریتانیا تعدادی شرکت خصوصی را گرد هم آورد تا یک شرکت ملی واحد تشکیل دهند. در دهه های اخیر، این انحصارات دولتی از طریق خصوصی سازی شکسته یا فروخته شدند. در اکثر کشورها، مرکزی دارای یک تنظیم کننده است که به نظارت بر ارائه خدمات PSTN در آن کشور اختصاص دارد. وظایف آنها ممکن است به عنوان مثال اطمینان حاصل شود که مشتریان نهایی برای خدماتی که ممکن است انحصار وجود داشته باشد هزینه اضافی دریافت نکنند. این آژانس های نظارتی ممکن است قیمت هایی را که بین اپراتورها برای حمل ترافیک یکدیگر اعمال می شود، تنظیم کنند. معماری شبکه PSTN باید در طول سال ها برای پشتیبانی از تعداد فزاینده مشترکین، تماس ها، اتصال به کشورهای دیگر، شماره گیری مستقیم و غیره تکامل می یافت. مدل توسعه یافته توسط ایالات متحده و کانادا توسط سایر کشورها با سازگاری برای بازارهای محلی اتخاذ شد. مفهوم اصلی این بود که مبادلات تلفن سانترالی به صورت سلسله مراتبی مرتب شده اند، به طوری که اگر تماسی در یک خوشه محلی قابل رسیدگی نباشد، برای مسیریابی بعدی به یکی بالاتر منتقل می شود. این باعث کاهش تعداد خطوط اتصال مورد نیاز بین اپراتورها در فواصل طولانی شد و همچنین ترافیک محلی را جدا نگه داشت.
دستگاه سانترال پاناسونیک بی سیم
سانترال تماس تلفن سانترالی یک اتصال از طریق یک شبکه تلفن سانترالی بین طرف تماس و طرف تماس است. اولین تماس تلفن سانترالی در 10 مارس 1876 توسط الکساندر گراهام بل برقرار شد. بل با ارسال تماسی به دستیارش، توماس واتسون، توانایی خود را در «صحبت کردن با برق» نشان داد. این رویداد "بزرگترین موفقیت بل" نامیده می شود، زیرا اولین استفاده موفق از تلفن سانترال را نشان داد. اگرچه این بزرگترین موفقیت او بود، اما از داشتن تلفن سانترال در خانه خود امتناع کرد، زیرا چیزی بود که او به اشتباه اختراع کرد و آن را منحرف کردن حواس او از تحصیلات اصلی خود می دانست. یک تماس تلفن سانترالی ممکن است انتقال صدای معمولی را با استفاده از تلفن سانترال، انتقال داده در زمانی که طرف تماس و طرف تماس گیرنده از مودم استفاده می کنند، یا انتقال فکس زمانی که از دستگاه های فکس استفاده می کنند، انجام دهد. تماس ممکن است از خط زمینی، تلفن سانترال همراه، تلفن سانترال ماهواره ای یا هر ترکیبی از آنها استفاده کند. هنگامی که یک تماس تلفن سانترالی بیش از یک طرف تماس داشته باشد، به آن کنفرانس تلفن سانترالی گفته می شود. هنگامی که دو یا چند کاربر شبکه از یک خط فیزیکی مشترک استفاده می کنند، خط تلفن سانترال یا خط تلفن سانترال روستایی نامیده می شود. اگر تلفن سانترال سیمی تماس گیرنده مستقیماً به طرف تماس گیرنده وصل شود، وقتی تماس گیرنده تلفن سانترال خود را قطع می کند، تلفن سانترال طرف تماس زنگ می زند. به این خط تلفن سانترال یا ringdown می گویند. در غیر این صورت، معمولاً صدایی به طرف تماس داده می شود تا نشان دهد که باید شروع به شماره گیری شماره مورد نظر کند. در برخی موارد (اکنون بسیار نادر)، اگر طرف تماس گیرنده نتواند مستقیماً تماس بگیرد، به اپراتور متصل می شود که تماس را برای آنها برقرار می کند.
پروگرام سانترال پاناسونیک و خرید سانترال دست دوم